Sortino-ratio

Deze cijfers komen uit een rendementsreeks die de app op dit moment als in bewerking markeert. Waarden en posities staan daar los van. Zie over deze cijfers.

De Sortino-ratio beantwoordt dezelfde vraag als de Sharpe-ratio, met één correctie: hij behandelt winst niet langer als risico.

Sharpe deelt je extra rendement door de totale volatiliteit, en die telt elke beweging weg van het gemiddelde mee, ook die in jouw voordeel. Een portefeuille die scherp omhoog sprong wordt precies zo afgestraft als een die net zo scherp daalde. Dat past bij niemands beleving van risico. Sortino lost het op door alleen de dalingen te meten.

Hoe het berekend wordt

Sortino-ratio = (gemiddeld dagrendement − dagelijkse risicovrije rente) / neerwaartse deviatie × √252

De teller is gelijk aan die van Sharpe. Wat verandert is de noemer.

De neerwaartse deviatie gebruikt alleen de dagen waarop je portefeuille daalde. Gylder kwadrateert elk negatief dagrendement, middelt die kwadraten over het aantal dalende dagen, en neemt daar de wortel van. Dagen waarop je won tellen helemaal niet mee, niet in de som en niet in het aantal.

Het resultaat wordt op jaarbasis gezet met √252, net als de rest van het risicoblok.

De risicovrije rente is een aanname

Gylder gebruikt een vaste risicovrije rente van 3% per jaar, geen actuele marktrente. Het is een instelling, gekozen om ongeveer aan te sluiten bij de korte eurorente, en hij wordt hier vermeld omdat hij in het cijfer zit.

Dat telt wanneer je je uitkomst met een cijfer van elders vergelijkt. Een Sortino-ratio die met een andere aanname is berekend is niet direct vergelijkbaar met deze, en het verschil wordt groter naarmate je rendementen lager zijn.

Hoe je het leest

Hoger betekent meer extra rendement per eenheid neerwaartse beweging. Omdat de noemer opwaartse beweging negeert, ligt een Sortino-ratio voor dezelfde portefeuille en periode normaal gesproken hoger dan de Sharpe-ratio.

Dat verschil is het interessante deel. Een portefeuille waarvan de Sortino ver boven de Sharpe ligt heeft volatiliteit die vooral omhoog gaat, en dat is de prettige soort. Liggen ze dicht bij elkaar, dan zit de beweging gelijkmatig in beide richtingen.

Gylder zegt niet wat een goede Sortino-ratio is. Elke grens die wij zouden kiezen zou een mening zijn die zich voordoet als feit, en zou bovendien afhangen van beleggingscategorie en periode op een manier die één getal niet kan dragen.

Wat het mist

Delen door alleen het aantal dalende dagen betekent dat een portefeuille met heel weinig verliesdagen een kleine noemer kan opleveren en daarmee een grote ratio, op weinig bewijs. Behandel een opvallend cijfer over een korte periode dus als een kleine steekproef en niet als een bevinding.

Het erft ook de blinde vlekken van Sharpe. Het zegt niets over hoe de verliezen over de tijd verdeeld waren, en kan dus veel kleine dalingen niet onderscheiden van één zware. Daarvoor zijn er grootste terugval en de Calmar-ratio.